تعطيل روز جمعه را به انتظار مي نشينيم
که شايد کسي ، روزي ، ز دياري بيايد
و فقط مي نشينيم به انتظار
که اينگونه راحت انگاريها را به اسم فرج
به خيال ، مي پذيريم و به دل مي خريم
اما آنکه موعود است و معبود اين جاست ، همين جا
در اين نزديکي ، آشيان دارد در اين آبادي ، در اين سبزي در بهار
در پي زمستانهاي سرد و پسش گرما و حلاوت است و ميوه ي تر
که گذشت را مي چشد ب زردي پاييز و تندي باد خزان

چشم مي بندد از ترس خاک ريزان و برگ برگ شدن درختان در بهار
تا که خواب بيند يک زمستان باز رسيدن بهار را
نو شدن ، تازه گشتن و با سبز به جشن و سرور نشستن
پس اين تغيير و دوباره گشتن را چطور نتوان ديد با انتظار فرج


 

نوشته شده توسط موج در شنبه سی و یکم مرداد 1388 ساعت 10:15 موضوع | لینک ثابت